Relatievraag 18 maart 2011

Vraag: 
Ik heb sinds anderhalf jaar een nieuwe relatie. Mijn vriend maakt geen aanstalten om me voor te stellen aan zijn kinderen.  Het omgekeerde is wel al gebeurd. Mijn herhaalde pogingen om hierover te praten mislukken telkens. Wat moet ik doen?

Antwoord:
Er zijn mensen die zonder veel omhaal zeggen: kom mee, ik stel je mijn kinderen voor. Anderen hebben dan weer meer tijd nodig om tot een dergelijke confrontatie over te gaan. Kinderen kunnen een relatie immers mee maken of kraken. Iedereen hanteert een eigen timing op dit vlak. Wat hier wel verontrustend is, is het feit dat je vriend je pogingen om over de situatie te praten en duidelijkheid te scheppen, niet ernstig neemt. Hij walst daarbij telkens over je heen. Daardoor krijg jij terecht het gevoel niet gehoord/gezien te worden. En niet te weten waar je precies aan toe bent met hem. Wat er dan weer op wijst dat hij jou en de relatie evenmin ernstig neemt. Uiteraard kan een relatie met iemand die één of meerdere gebieden van zijn/haar leven hardnekkig afschermt voor de partner, nooit uitgroeien tot een bevredigende band. Je gaat voor iemand of je gaat er niet voor. Tot zover de theorie.  Want in de praktijk ligt tussen die twee polen in, helaas een immens schemerland waar mensen voortdurend en ongewild, in verzeilen en verdwalen. Met een pak ellende tot gevolg.
Je kan het volgende doen:

• maak eerst voor jezelf uit wat jij precies verlangt van een partner en van een relatie.
• stel je prioriteiten
• bepaal hoe belangrijk de ontmoeting met zijn kinderen voor jou is.
• scoren je partner en de invulling van jouw wens(en) te laag bij toetsing aan je wensenpakket?
• wees dan sterk en trek de juiste conclusie.

Wellicht zal dit proces tijd kosten, maar besef dat je hier eerst en vooral voor jezelf moet zorgen. Niemand anders zal dat ooit voor jou (kunnen) doen.